ป้ายทะเบียนรถในประเทศไทยถือเป็นสัญลักษณ์ที่มากกว่าการระบุตัวตนของรถยนต์ มันสะท้อนถึงความเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละบุคคล รวมทั้งเป็นเครื่องมือในการจัดระเบียบการขนส่งที่สำคัญของประเทศ อีกทั้งยังสะท้อนถึงความเชื่อและวัฒนธรรมที่มีอยู่ในสังคมไทยผ่านตัวเลขและตัวอักษรที่ปรากฏบนป้ายทะเบียนนั้นๆ หลายคนมองว่าเลขทะเบียนรถไม่เพียงแค่หมายเลขสำหรับระบุตัวตน แต่ยังเกี่ยวข้องกับโชคชะตาและความเชื่อในเรื่องของโชคลาภ ความเจริญรุ่งเรือง หรือแม้กระทั่งความสำเร็จในชีวิต
ประวัติของการใช้ป้ายทะเบียนรถยนต์ในประเทศไทยเริ่มต้นในช่วงรัชกาลที่ 6 โดยในตอนนั้น การใช้ป้ายทะเบียนไม่ได้มีการจัดระเบียบที่ชัดเจน อาจจะเป็นเพียงการระบุตัวเจ้าของรถหรือหมายเลขที่ไม่ซับซ้อนมากนัก แต่เมื่อรถยนต์เริ่มแพร่หลายและจำนวนรถเพิ่มขึ้นในประเทศไทย การจัดระเบียบทะเบียนรถก็ได้รับการพัฒนาให้มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น และในปี พ.ศ. 2500 รัฐบาลได้เริ่มใช้ระบบป้ายทะเบียนที่มีทั้งตัวอักษรและตัวเลข ซึ่งสามารถระบุตำแหน่งการจดทะเบียนของรถได้อย่างชัดเจน
ตัวอักษรในป้ายทะเบียนรถจะใช้แทนชื่อจังหวัดที่รถนั้นๆ จองทะเบียนรถ ได้รับการจดทะเบียน เช่น ตัวอักษร “ก” สำหรับกรุงเทพมหานคร หรือ “ข” สำหรับจังหวัดเชียงใหม่ การใช้ตัวอักษรภาษาไทยนี้ช่วยให้สามารถระบุตำแหน่งของรถในแต่ละจังหวัดได้ง่ายขึ้น และยังแสดงถึงความภาคภูมิใจในท้องถิ่นของเจ้าของรถ นอกจากนี้ยังมีความหมายที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับการแยกแยะระหว่างรถส่วนบุคคล รถพาณิชย์ และรถราชการ โดยใช้สีป้ายทะเบียนที่แตกต่างกัน
สีของป้ายทะเบียนรถในประเทศไทยมีความหมายที่แตกต่างกันไปตามประเภทของรถ ตัวอย่างเช่น